biliyormusun?
senin aşkın belki de beni nefsimden arındıran,
beni cennete götürecek bir yolculuğun 
çakıl taşlı yollarında ayaklarımı kana bulayan bir yük...
Belki de, nefsi emmareden nefsi mülhimeye,
beşeriyetten insan olmaya atılmış bir adım
“Lâ yükellifullâhu nefsen illâ vüs‘ahâ” 
Allah hiçbir nefse taşıyamayacağı yükü yüklemez.
Peki bu acı neden hâlâ omuzlarımda?
neden bu yükün altında eziliyorum...
ya ben sandığımdan daha güçlüyüm
ya da bu yük,
beni sana yaklaştıran bir hikmetin tahakkümü...
bilmiyorum...

Geceleri vardığım teheccüd secdelerinde,
alnım yere her değdiğinde
kalbimde hep bir ürperti ile titriyorum
gözlerimden bir kaç damla kan ıslatıyor seccadeyi.
sanki evren susuyor.
Biliyormusun, o an birşey anlıyorum:
Kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur buluyor.

Leylim...
seni Allaha anlatırken kanıyor gözlerim
yanağındaki bende kurduğum ülkemin hudutları
tarumar ediliyor her gece...

Aşk sandığım şey belki de sadece bir imtihan
ya da beni sana yaklaştıran bir deli tay…
peki neden küsmüş gibi dönüyor bana sırtını?
Ey aşk
Ey katil aşk...
ya dönme arkanı!
Ya da çık artık!
Ruhumun dehlizlerinden çık!
seccdademin üzerindeki alın izimden çık!
Kaburgamın altındaki yerden çık!
boğazımda düğümlü bir yumru olmaktan çık!
her gece gözlerimde bir kan pıhtısı olmaktan çık artık!
diye ettiğim bu isyan
ya seni yok edecek 
ya da benim küllerimi savurucak gökyüzüne
ey katil aşk,
başbaşa bırak beni secdelerimle...

Her terk ediş bir sürgün değil,
bazen bir hicrettir.
şimdi mekkeden çıkıp kudüse gidiyor yolculuğum
Leylim.
Sevgilim,
ey buğday başağının üzerinde ışıl ışıl titreyen damla...
Ayaklarım parçalanıyor yollarında.
libasım kırk yerinden yırtılıyor...

Ve eğer bir gün yine aklım karışırsa,
yine iç sesim isyan ederse,
bana bunu hatırlat:
“Fe inne me’al ‘usrî yusrâ”
Her zorluğun ardından bir kolaylık vardır.
Ben bekleyeceğim.
Susarak,
sabrederek,
yanarak bir miraca yükseleceğim…
haydi tut ellerimden
yanı başımda dur kıyama...

Çünkü kalplerimiz
ancak yanınca uzlaşacak yaralarıyla...

Ve Allah, bilenlerin en iyisidir.

“Ve lâ yeûduhû hifzuhümâ, ve hüvel aliyyul azîm.”
Sen hiç gelmeyecek olsan da
ben seni bu ayetin kerameti ile unutmayacağım...
bilesin...

"Murat Bekir Alpars / Leylim"